ಬಡವಿ ನಾನು
ಬಡವಿ ನಾನು ಎಂದರೂ
ಬದುಕಿನ ಬೆಲೆ ಅರಿತವಳು ನಾನು,
ಹಣದ ಹೊಳಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ಹೃದಯದ ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತವಳು ನಾನು.
ಚಿನ್ನದ ಅರಮನೆ ಇಲ್ಲ ನನಗೆ,
ಚಿಗುರಿನ ಕನಸುಗಳ ಮನೆ ಇದೆ,
ಕಣ್ಣೀರು ಜೊತೆ ನಡೆದ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ
ನಗುವಿನ ಹೂವು ಅರಳಿದೆ.
ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದ ದಿನಗಳಿದ್ದವು,
ಮನಸು ಹಸಿದ ಕ್ಷಣಗಳಿರಲಿಲ್ಲ,
ಒಣಗಿದ ಕೈಗಳ ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಗೌರವವಿತ್ತು.
ಸಂಪತ್ತು ಸೇರಲಿಲ್ಲ ಕೈಗೆ,
ಸಂತೋಷ ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಗಿತ್ತು,
ಬಡತನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರೂ
ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ತಲೆಬಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಬಡವಿ ನಾನು ಎಂದರೂ
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದ ಜೀವವಲ್ಲ,
ಬೆವರು ಹನಿಯ ಅನ್ನ ತಿಂದ
ಗೌರವದ ಹೆಣ್ಣು ನಾನು.
ನಿನ್ನೆ ನೋವಿನ ನೆರಳಾದರೂ
ನಾಳೆ ಬೆಳಕಿನ ಹಾದಿಯಿದೆ,
ಬಡತನವೆಂಬ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ
ಭರವಸೆಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದೆ.
ಡಾ.ದಾನಮ್ಮ ಝಳಕಿ